Geplaatst op Geef een reactie

Verstopt bij Bewaker en….Ontsnapt!

Hoe eenvoudig het soms was om uit Veenhuizen te ontsnappen, getuigt het verhaal van gevangene R. die zijn straf uitzat in het Tweede Gesticht (nu Esserheem).
Hij had een relatie met de dochter van een bewaker (werkmeester). Haar ouders woonden recht tegenover de gevangenis. Zij woonde buiten Veenhuizen en paste wel eens op het ouderlijk huis als haar ouders een paar dagen weg waren.
R. deed af en toe werkzaamheden in hun tuin en de vlam sloeg over, toen hij van de dochter een paar keer koffie kreeg aangeboden in het schuurtje. Zij werd smoorverliefd op de tuinman. Dat was streng verboden maar het bloed kroop waar het niet gaan kon. Ze hielden hun relatie uiteraard geheim en niemand had het door (?), dat R. af en toe bij haar binnen kwam, als haar ouders niet thuis waren.
Veel momenten om samen te zijn waren er niet voor die twee, want het leven van een gevangene was van het begin tot het eind geprogrammeerd.
Op een dag in oktober was de bewaker weer een paar dagen met zijn vrouw naar familie en de dochter paste zo lang op het huis.
Dit was natuurlijk een buitenkansje. Zoals gezegd, het huis van de bewaker lag recht tegenover het Tweede Gesticht op nog geen 80 meter afstand. Tegen de avond meldden de bewakers dat ze R. kwijt waren. De wachtposten werden uitgezet, de omgeving werd uitgekamd door de gestichtswacht, maar er was geen spoor van de vluchteling te vinden, ook niet in de tweede ring om Veenhuizen.
De zoekactie werd na een aantal uren gestaakt, terwijl de bewaking zich afvroeg, hoe het mogelijk was dat de tuinman aan hun aandacht ontsnapt was.
Hij was dichter bij dan men dacht…
Tegen het eind van de werkdag was hij nl. bij zijn geliefde in het huis van haar ouders ondergedoken, totdat de kust veilig was en niemand meer naar hem op zoek was.
De dag erop hadden de Gestichtswachters het zoeken naar hem opgegeven.
Toen het avond werd en het redelijk donker was, kwam R. samen met de dochter van de bewaker uit zijn schuilplaats. Hij had wat oude kleding aan van haar vader en met een lange zwarte dienstjas aan en een zwarte dienstpet op, leek hij precies op een bewaker in functie. Niemand lette op het stel.
Samen liepen ze naar de bushalte, waar zij hem op de bus zette naar Assen.
Nog had niemand iets door, niemand verwachtte hem daar.
R. was verdwenen in het niets….
Maar…. na een paar dagen kwam de geruchtenmachine op gang, want een enkeling vermoedde iets. Langzamerhand werd er verband gelegd tussen de vlucht en de relatie.
Iemand had de dochter van de bewaker bij de bushalte gezien met een voor haar onbekende bewaker, maar zij had toen nog niet door wat er aan de hand was.
Met dit gegeven kon men daarna gemakkelijk reconstrueren hoe alles verlopen was, maar het was te laat. De vogel was gevlogen en kwam niet terug, evenals de lange dienstjas. Veenhuizen kon naar hem fluiten, evenals de dochter van de bewaker…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *