Geplaatst op Geef een reactie

Geld Goud Alcohol en Drugs in de Bajes (Deel 2)

(Naar een verhaal van bewaker T.W.)

Zijn celmaat G. was helemaal van slag en werd direct overgeplaatst naar een ander onderkomen. Wij doorzochten de cel, maar we vonden geen verdachte voorwerpen of verboden waren. Daarna rapporteerden we onze bevindingen en werden afgelost door leden van de medische dienst.

P. werd vanuit zijn cel opgebaard. Die werd na een grondige inspectie afgesloten. Er werden, zoals verwacht, geen verdachte artikelen gevonden die tot de dood hadden kunnen leiden, dus bleef de oorzaak voorlopig uit.
De dag erop begon het onderzoek naar de dood van P.
Het was ons bekend dat P. als bolletjesslikker opgepakt was op Schiphol.
Er zat een lading drugs in zijn koffer, en voordat hij aan boord ging vanaf Curacao had hij de nodige bolletjes cocaïne ingeslikt….

Doodsoorzaak

Er werd de dag na zijn dood sectie verricht op het lichaam van P. Dat gebeurde normaal bijna nooit, maar het waren zeer verdachte omstandigheden waaronder P. was overleden.
Het duurde een aantal dagen voor de uitslag binnenkwam. Een overdosis cocaïne had een eind aan zijn leven gemaakt. Weer wierp zich een vraag op: hoe kwam P. aan zoveel cocaïne in zijn cel? Ook voor zijn celmaat v. G. was dit een raadsel.
Onderzoek wees uit dat P. bij zijn arrestatie kans gezien had om één bolletje achterover te drukken voor eigen gebruik.
Hij had dat in zijn cel verstopt uit vrees voor diefstal of enkele malen hebben ingeslikt voordat er celinspectie dreigde. Met de ontlasting kwam het dan weer naar buiten, afspoelen onder de kraan en….het bolletje was klaar voor hergebruik. Dat had hij waarschijnlijk meerdere malen gedaan.
Uit het onderzoek bleek dat hij de dag voor zijn dood het bolletje maar weer eens ingeslikt had, omdat meerdere maten van hem die dag celinspectie verwachtten.
De onderzoekers stelden vast dat het omhulsel van het bolletje door het vele gebruik en de sterke maagsappen was geknapt. Daardoor kwam de totale (over)dosis cocaïne vrij in zijn lichaam en was er geen houden meer aan.
Dit ene bolletje werd hem fataal. Het kostte hem zijn leven…

Celroof

Toen de rust weer was teruggekeerd in de gevangenis, vroegen wij ons af: “Waar is het geld van P. , zijn zware gouden halsband en zijn gouden Rolex van dertigduizend gulden of meer? Deze droeg hij altijd om zijn pols, maar daar was geen spoor van te bekennen. Andere gedetineerden wisten uiteraard van niks. Een eerlijke vinder kom je niet snel tegen in de bajes, dus waar deze voorwerpen gebleven waren, bleef een raadsel, ook al hadden wij een sterk vermoeden…
Celmaat van P. was natuurlijk de eerste verdachte, maar we konden niks bewijzen. Binnen de poorten was een levendige ruilhandel, waar je moeilijk vat op kreeg.
Tijdens het bezoekuur waren er scherpe controles, maar desondanks verdween er regelmatig iets in de zakken van de bezoekers…in ruil voor…? Zeg het maar!
Als dit soort dingen gebeurden in de bajes dan sloten zich de gelederen…..niemand had iets gezien of gehoord. Dan was het altijd “Mijn naam is Haas” en wij visten wij weer eens achter het net….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *