Geplaatst op Geef een reactie

Een Tennisbal en een Makreel

Ebel Duursma is nog lang niet uitgepraat over zijn loopbaan als bewaker in de gevangenis van Veenhuizen. Hij vertelt aan de lopende band de meest wonderlijke verhalen en ik vraag hem:
“Maar Ebel, hoe zit dat nou in de gevangenis. Worden daar veel drugs naar binnen gesmokkeld? En hoe doen ze dat dan?”
“Dat is moeilijk te meten, zegt hij. “Het komt op alle mogelijke manieren de poort binnen. Drank en drugs worden bij voorbeeld ergens op een afgesproken tijdstip in een droge sloot verstopt, om later opgehaald te worden. Natuurlijk is de bewaking daar op gespitst. We proberen van alles om het te voorkomen, maar  ze verzinnen steeds weer wat nieuws.
We hebben de beste apparatuur om ze op te sporen, maar toch komen er geregeld drugs de poort binnen. Het gebeurt vooral veel tijdens de bezoekuren en dan wel zo geraffineerd, dat wij vaak te laat zijn om te ontdekken hoe ze dat flikken.
Dat gebeurt soms zo maar op de binnenplaats.
Buiten het hek liep een man die met zijn hond en een tennisbal aan het spelen was. De hond ging geregeld achter de bal aan en de man sloeg achteloos een tennisbal over de muur…….
Dat was afgesproken werk natuurlijk, want die bal zat vol met drugs en werd ter plekke op dat moment door een gedetineerde opgeraapt. Dat gebeurde dan meestal zonder dat de bewaking eraan te pas kwam.
Ze verstoppen de alcohol en pakken de drugs overal in.
Je gelooft het niet: ik fouilleerde een keer een gevangene, die een gerookte makreel had gekregen van zijn vrouw. Niks mis mee, zou je zeggen.
Voor nader onderzoek legde ik de (in plastic gesealde) vis even naast me neer op de bank.
Ik zag er in eerste instantie geen kwaad in. Het leek een mooi vet exemplaar te zijn. Zo’n extraatje krijgen ze hier in de bajes niet elke dag te eten en dat gun ik ze best.
Toch vertrouwde ik het niet en ik drukte terloops even op het plastic. Dat voelde aan alsof er iets hards in zat en…
Ja hoor, na inspectie zat onder het vel van de makreel een pakketje hasj. Dat werd natuurlijk in beslag genomen en vernietigd.
Wat wij niet zien, gaat gewoon mee naar binnen.
Gelukkig hebben we goede zintuigen voor smokkelwaar, maar toch: Het blijft dweilen met de kraan open!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *