Geplaatst op Geef een reactie

De Medische Dienst van BajesDorp Veenhuizen (1960-1970) Deel 4

Agressie in de Bajes

Veel moeite hadden we toen ook al met alcoholisten. Die kwamen ’s maandags van verlof terug. Een groot deel ervan rolde zowat uit de bus, want ze waren nog lang niet nuchter van de vorige dag. Een aantal had zelfs nog een laatste slok genomen in de stationsrestauratie van Assen en kon niet meer op hun benen staan.
Sommigen waren de hele maandag niet aanspreekbaar. Die waren nog zo dronken, dat ze ter ontnuchtering afgevoerd werden naar de Rode Pannen.

Doos, poedertje of dwangbuis

Het gebeurde ook wel zonder alcohol dat iemand verward of agressief reageerde.
In het begin van mijn loopbaan was het doel om ze rustig te krijgen, want daar waren wij en de bewakers het meest bij gebaat. Als dat niet lukte, kreeg de patiënt soms een doos over het hoofd. Dat hielp vaak wel om ze te kalmeren. Zo niet, dan mochten ze een nachtje in de Rode Pannen tot bedaren komen.
Een enkeling, die door bleef razen, werd vastgebonden op “de fiets”, een soort dwangbuis in een cel van de Rode Pannen. Daar werkten ze ook met “Poedertjes”, dat was niet meer dan wat kalk dat ze van de muren schraapten en als placebo diende.
“Hier word je echt rustig van,” zeiden de bewakers dan en het werkte!

20 cc voor de nacht

Een middel, dat we maar zelden gebruikten als iemand uit zijn dak ging, was een zwaar dempend geneesmiddel tegen psychose in drankvorm. Dat hadden we in flessen. Daar kreeg zo’n patiënt voor de nacht 20 cc van.
Als iemand onhandelbaar, agressief of angstig was, zei de hoofdverpleger tegen ons:
“Geef hem maar 20 cc” en verder: “Dat schenk ik zelf wel even in.” Dan was het eerder 40 cc dan 20 cc en je had geen kind meer aan die patiënt.
Later pakten we dat anders aan. Ze moesten bij ons afkicken en die aanpak was redelijk eenvoudig.
We hadden voor de alcoholisten een drankje dat goed werkte. We gaven ze Medisana in een plastic bekertje en ze kregen 6x per dag 20 cc.
Gek waren ze erop! Ja! Dank je de donder, geen wonder, want daar zat alcohol in. Ze kwamen trouw hun medicatie halen en het klinkt gek, maar we hadden er succes mee.
Binnen een week werd de dosering teruggebracht en zo waren de meesten na een betrekkelijk korte tijd nuchter, van de drank af. Dat gebeurde trouwens niet zonder de nodige ontwenningsverschijnselen, zoals trillen en zweten en wij maar hopen dat ze nuchter bleven. Zo hebben we verschillende gevangenen van de drank afgeholpen, maar aan de andere kant dweilden we met de kraan open, want vooral op Bankenbosch werden de flessen drank op afspraak over het hek gegooid.
Wat we ook probeerden om dat te verhinderen, daar konden we niet tegen op……..
(Wordt vervolgd)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *