Geplaatst op Geef een reactie

De Kamikaze Kip

Veenhuizen was tot en met de jaren ’80 van de vorige eeuw nog geïsoleerd van de buitenwereld met enkel gevangenen en ambtenaren (vnl. zaalopzieners/bewaarders + GeWa’s). Het was ‘verboden toegang’ voor vreemden.
De inwoners waren dus veel op elkaar aangewezen en hielden wel van een geintje onderling.

Hier een verhaal uit mijn nieuwe boek ‘Veenhuizen van onder de Pet” (264 blz. 1 mei a.s. in de boekhandel) van Ebel Duursma:
“Er waren onder gevangenen bepaalde figuren die steeds de klos waren, omdat ze door medegevangenen regelmatig in de maling genomen werden, maar wij hadden onder de bewakers ook enkelen die vaak de pineut waren.
Sommigen trokken dat gewoon aan, alsof ze er voor waren geboren.
Collega Ronald was zo iemand. Aardige man eigenlijk, maar hij was altijd de Sjaak.
Hij liet het ook elke keer weer gebeuren en dan was het vaak een komisch gezicht, hoe hij dat onderging.
Het was verder een doodgoeie vent. We konden allemaal goed met hem overweg en het was ook niet kwaad bedoeld.
Maar het gebeurde gewoon regelmatig onder collega’s bij de GeWa destijds, dat vooral hij ertussen genomen werd.

onder de heg door en…

Het was een mooie zomeravond in de jaren ’70 op Bergveen en twee collega’s daar hadden een feestje met een BBQ in de tuin.
Achter in de tuin stookten ze voor de gezelligheid een vuurtje met wat droge takken.
Dat mocht toen nog zonder dat je daarvoor vergunning moest aanvragen. Het was gezellig met een biertje en een wijntje erbij, je kent dat wel.
Eén van de mannen had een dode kip in zijn hand. Die had hij ’s ochtends in zijn kippenhok gevonden.
“Wat moeten we met die dooie kip?” zei hij.
“Zou het beest ziek zijn of gewoon van ouderdom gestorven? Je weet het niet, hè. En ja, wat moeten we daarmee. Wie weet wat dat beest gemankeerd heeft, dus maar niet op de bbq. We cremeren hem maar gelijk, vind je niet? Dan is ‘ie zo weg.”
Dus hij gooit die dode kip achter in de tuin op het vuur.
Even later komt buurman Ronald aanrennen met de mededeling: “Weten jullie wel dat er een dode kip in het vuur ligt?”
“Ja, dat weten wij” zei een van de twee. “We schrokken ons lam. Die komt bij jou uit het hok, vliegt hier onder de heg door en zo het vuur in. Niet normaal, joh! Die vatte vlam, vloog helemaal in de fik en werd gelijk geroosterd.
Er was geen redden aan. We hebben nog nooit zoiets gezien, dat is gewoon een kamikaze-kip!!!”
Ronald bedacht zich geen moment en riep van achteruit de tuin zijn vrouw:
“Sylvia, Sylvia!!! Doe het luik van het kippenhok dicht!!! Onze kippen vliegen hier zo het vuur in!!!!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *