Geplaatst op Geef een reactie

2 Mei Boekpresentatie “Veenhuizen van onder de Pet” (O.V.)

Onder voorbehoud i.v.m. Corona virus:
Op 2 mei is mijn boekpresentatie “Veenhuizen van onder de Pet” (264 blz.) in het Nationaal Gevangenismuseum van 15.00 uur tot 16.00 uur.
Niet John van den Heuvel zoals eerder aangekondigd (vanwege zijn persoonsbeveiliging) maar Mick van Wely, misdaadjournalist, bekend van radio en tv zal daarbij iets vertellen over zijn werk als misdaadverslaggever.
In “Veenhuizen van onder de Pet” wisselen Spanning, Humor, Historie elkaar af. Het boek geeft de verhalen weer van 17 ex-bewakers/medewerkers en een ex-gevangene over hun ervaringen en aanvaringen met o.a. de zwaarste criminelen vanaf ca. 1960 in de drie gevangenissen van Veenhuizen. 
Boeken te bestellen vanaf 1 mei op www.bajesverhalen.nl/shop en bij de boekhandel.

De treffende karikatuur is van Dimitri Jansma , Studio Paraat

Vriendelijke groet

Clemens van den Brink auteur

“Bajesverhalen Veenhuizen”(267 blz.)
“De Geheimen van BajesDorp Veenhuizen 1818-2018” (345 blz.)
“Veenhuizen van onder de Pet” (264 blz)

Geplaatst op Geef een reactie

De Kamikaze Kip

Veenhuizen was tot en met de jaren ’80 van de vorige eeuw nog geïsoleerd van de buitenwereld met enkel gevangenen en ambtenaren (vnl. zaalopzieners/bewaarders + GeWa’s). Het was ‘verboden toegang’ voor vreemden.
De inwoners waren dus veel op elkaar aangewezen en hielden wel van een geintje onderling.

Hier een verhaal uit mijn nieuwe boek ‘Veenhuizen van onder de Pet” (264 blz. 1 mei a.s. in de boekhandel) van Ebel Duursma:
“Er waren onder gevangenen bepaalde figuren die steeds de klos waren, omdat ze door medegevangenen regelmatig in de maling genomen werden, maar wij hadden onder de bewakers ook enkelen die vaak de pineut waren.
Sommigen trokken dat gewoon aan, alsof ze er voor waren geboren.
Collega Ronald was zo iemand. Aardige man eigenlijk, maar hij was altijd de Sjaak.
Hij liet het ook elke keer weer gebeuren en dan was het vaak een komisch gezicht, hoe hij dat onderging.
Het was verder een doodgoeie vent. We konden allemaal goed met hem overweg en het was ook niet kwaad bedoeld.
Maar het gebeurde gewoon regelmatig onder collega’s bij de GeWa destijds, dat vooral hij ertussen genomen werd.

onder de heg door en…

Het was een mooie zomeravond in de jaren ’70 op Bergveen en twee collega’s daar hadden een feestje met een BBQ in de tuin.
Achter in de tuin stookten ze voor de gezelligheid een vuurtje met wat droge takken.
Dat mocht toen nog zonder dat je daarvoor vergunning moest aanvragen. Het was gezellig met een biertje en een wijntje erbij, je kent dat wel.
Eén van de mannen had een dode kip in zijn hand. Die had hij ’s ochtends in zijn kippenhok gevonden.
“Wat moeten we met die dooie kip?” zei hij.
“Zou het beest ziek zijn of gewoon van ouderdom gestorven? Je weet het niet, hè. En ja, wat moeten we daarmee. Wie weet wat dat beest gemankeerd heeft, dus maar niet op de bbq. We cremeren hem maar gelijk, vind je niet? Dan is ‘ie zo weg.”
Dus hij gooit die dode kip achter in de tuin op het vuur.
Even later komt buurman Ronald aanrennen met de mededeling: “Weten jullie wel dat er een dode kip in het vuur ligt?”
“Ja, dat weten wij” zei een van de twee. “We schrokken ons lam. Die komt bij jou uit het hok, vliegt hier onder de heg door en zo het vuur in. Niet normaal, joh! Die vatte vlam, vloog helemaal in de fik en werd gelijk geroosterd.
Er was geen redden aan. We hebben nog nooit zoiets gezien, dat is gewoon een kamikaze-kip!!!”
Ronald bedacht zich geen moment en riep van achteruit de tuin zijn vrouw:
“Sylvia, Sylvia!!! Doe het luik van het kippenhok dicht!!! Onze kippen vliegen hier zo het vuur in!!!!”

Geplaatst op Geef een reactie

Cor, de ‘Oude Junk’

“De één, zoals Cor van Hout, kreeg verlof wanneer hij wilde en de ander kon vragen wat hij wilde, maar kreeg het nooit. Zo hadden we ook een andere Cor, dat was Cor Goedhart. Voor ons was hij Cor, de ‘Oude Junk’, maar wat heet oud? Hij was 56, totaal verslaafd en we hadden nooit last van hem. Hij was bleek, mager als een lat en zijn tanden hadden het allemaal begeven. Hij zag er niet uit, in één woord een wrak. Hij had alle drugs, die er maar beschikbaar waren geslikt, gesnoven en gespoten, rookte als een ketter en leefde op straat. Hij had nooit geld, dus hij reisde altijd zwart.
Daarbij roofde en stal hij alles bij elkaar om aan de kost en de nodige drugs te komen.
Al dit crimineel gedrag leverde hem een gevangenisstraf van een jaar op in Veenhuizen en daar mocht hij zijn handen mee dichtknijpen.
Hij zat op dat moment geestelijk en financieel volledig aan de grond, leefde op straat en had geen vaste woon – of verblijfplaats.

zo niet dan toch met verlof

Cor was niet lastig in de bajes. Eigenlijk was hij een zielig hoopje mens, dat professionele hulp nodig had.
Hij wilde zo graag een keer op bezoek bij zijn ouders, want die waren oud en hadden niet lang meer te leven. Maar dat kreeg hij maar niet voor elkaar.
Ook na zes keer werd zijn verzoek afgewezen, omdat hij niet op eigen benen kon staan en geen huisadres had.
Anderen zoals Cor van H. en zijn zwager Willem H. hoefden maar een kik te geven of ze kregen toestemming om een weekend naar huis te gaan.
Er werd met twee maten gemeten. Wij hadden gewoon medelijden met hem en wilden hem een keer naar zijn ouders brengen.
Dat stuitte nogal vaak op tegenstand van onze superieuren. Het kon niet want “Regels zijn Regels.”
Uiteindelijk hebben wij, na veel soebatten met onze meerderen, er voor gezorgd dat Cor met de Kerst extra verlof kreeg, om naar zijn ouders te gaan.
We konden hem tijdens zijn verlof bij het Leger des Heils onderbrengen voor een paar dagen.

weer op straat en…..

De Kerst heeft hij tenminste, dankzij ons team, met zijn ouders kunnen vieren.
Kort daarop werd Cor vrijgelaten, maar waar moest hij heen?
Bij zijn ouders kon hij absoluut niet terecht, dus belandde hij weer op straat en vatte zijn oude roofpraktijken weer op, om aan geld te komen.
Zwaar verslaafd aan de drugs en verzwakt als hij was, kon hij het hoofd maar nauwelijks boven water houden.
Triest was het bericht, dat wij enkele maanden na zijn vrijlating kregen:
“Cor Goedhart is dood op straat gevonden. Hij is in zijn slaap overleden…..”
Het was zo dubbel.
Aan de ene kant deed het pijn en aan de andere kant waren we als bewakers blij, dat we het bezoek aan zijn ouders toch nog voor hem konden regelen….”