Geplaatst op Geef een reactie

Cor, de ‘Oude Junk’

“We hadden Cor van H. in Veenhuizen, maar we hadden in de jaren ’70 ook een andere Cor, dat was Cor Goedhart.
Wij noemden hem Cor ‘Oude Junk’, maar wat heet oud? Hij was 56, totaal verslaafd en we hadden nooit last van hem. Hij was bleek, mager als een lat en zijn tanden hadden het allemaal begeven. Hij zag er niet uit, in één woord een wrak. Hij had alle drugs die er maar beschikbaar waren geslikt, gesnoven en gespoten, rookte als een ketter en leefde op straat. Hij had nooit geld, dus hij reisde altijd zwart.
Daarbij roofde en stal hij alles bij elkaar om aan de kost en de nodige drugs te komen.
Al dit crimineel gedrag leverde hem een gevangenisstraf van een jaar op in Veenhuizen en daar mocht hij zijn handen voor dichtknijpen.
Hij zat op dat moment geestelijk en financieel volledig aan de grond, leefde op straat en had geen vaste woon – of verblijfplaats.

Zo niet dan toch met verlof

Cor was niet lastig in de bajes. Eigenlijk was hij een zielig hoopje mens, dat professionele hulp nodig had.
Hij wilde zo graag een keer op bezoek bij zijn ouders, want die waren oud en hadden niet lang meer te leven. Maar dat kreeg hij maar niet voor elkaar.
Ook na zes keer werd zijn verzoek afgewezen, omdat hij niet op eigen benen kon staan en geen huisadres had.
Anderen, zoals b.v. Cor van H. en zijn zwager Willem H. hoefden maar een kik te geven of ze kregen toestemming om een weekend naar huis te gaan. Er werd met twee maten gemeten. Wij hadden gewoon medelijden met Cor de ‘Oude Junk’ en wilden hem een keer naar zijn ouders brengen.
Dat stuitte nogal vaak op tegenstand van onze superieuren. Het kon niet want “Regels zijn Regels.”
Uiteindelijk hebben wij, bewakers op Bankenbosch, na veel soebatten met onze meerderen, er voor gezorgd dat hij met de Kerst extra verlof kreeg om naar zijn ouders te gaan.
We konden hem tijdens zijn verlof onderbrengen bij het Leger des Heils voor een paar dagen.

Weer op straat en…..

De Kerst heeft hij, dankzij ons team, tenminste met zijn ouders kunnen vieren.
Kort daarop werd Cor vrijgelaten, maar waar moest hij heen?
Bij zijn ouders kon hij absoluut niet terecht, dus belandde hij weer op straat en vatte zijn oude roofpraktijken weer op om aan geld te komen.
Zwaar verslaafd aan de drugs en verzwakt als hij was, kon hij zijn hoofd maar nauwelijks boven water houden.
Triest was het bericht dat wij enkele maanden na zijn vrijlating kregen:
“Cor Goedhart is dood op straat gevonden. Hij is in zijn slaap overleden…..”
Het was zo dubbel.
Aan de ene kant deed het pijn en aan de andere kant waren we als bewakers blij dat we het bezoek aan zijn ouders toch nog voor hem konden regelen….”

Geplaatst op Geef een reactie

Het Verkeerde Kamertje

(Naar een verhaal van ex-GeWa E. Duursma)

“We kregen in de jaren ’60-’70 steeds meer te maken met buitenlandse gedetineerden in Veenhuizen en daarmee beleefden we de gekste dingen. Wij hadden geen opleiding in vreemde talen dus moesten we veel met handen en voeten werken om elkaar te begrijpen.
Een van die buitenlandse gasten vergeet ik nooit weer. Dat was Günther, een Duitser.
Günther was een keer donders kwaad op me. Hij mocht vanwege goed gedrag aan het eind van zijn straftijd bezoek hebben zonder toezicht.
Op een dag was het zover. Het was bezoekuur en ik had net de dienst overgenomen.
De bezoekruimte was goed gevuld met familieleden en bekenden van de gedetineerden, wachtend op een persoonlijk gesprek onder toezicht.
Tevoren was iedereen, dus ook het bezoek, grondig gefouilleerd op het bezit van verboden middelen.
Voor sommige gevangenen (die het door hun gedrag verdiend hadden) was er een kamertje gereserveerd, waar ze een bepaalde tijd met hun vrouw of ‘vriendin’ samen konden zijn om de ‘familiebanden weer te verstevigen’, zo heette dat.
Wat ze daar ook uitspookten, zou ons een worst zijn.
Günther verwachtte bezoek van zijn vriendin en toen hij aan de beurt was, zei ik: “Günther, kamertje 2!”
Dus Günther ging kamertje 2 binnen….

Het duurde nog geen tien seconden of… Het leek wel of de boel daar werd afgebroken.
Mijn Duits was niet zo goed, maar er werd gevloekt en gescholden!!
De Duitse schuttingtaal was niet van de lucht en binnen een minuut kwam Günther met een knalrode kop vloekend en tierend kamertje 2 uit!
“Dit pik ik niet, GVD! Wie heeft me dat geflikt! Jij Duursma hebt me een loer gedraaid. Dit pik ik niet, GVD. Denk erom, ik pak je een keer terug!!” brieste hij en kwam als een stormram op mij af. Ik wist hem wat te kalmeren, maar wat bleek nou?
Het was mijn fout, ik had me vergist. Hij had kamertje 3 moeten hebben. Maar het was al te laat en dat merkte ik pas achteraf.
In kamertje 2 zat namelijk een welgevulde Surinaamse ‘dame’ van zo’n 150 kilo poedelnaakt op het bed…..en daar had Günther geen boodschap aan. Die zat in ieder geval niet op Günther te wachten en omgekeerd: Günther niet op haar.
Wat was hij kwaad! Hij kon me wel opvreten!
“Dat doe je expres!” zei hij, maar wat ik ook probeerde om hem aan het verstand te brengen dat het geen opzet van me was, hij kon het niet waarderen.
Hij kwam er steeds op terug als hij me zag. Zelfs op de dag van zijn vrijlating zei hij nog: “Ik vergeef het je nooit..….!!!!!”

Geplaatst op Geef een reactie

Gratis Ebook! Gratis verzending en Aanbieding op www.bajesverhalen.nl/shop!

Beste lezers:

 

Gratis verzending, Gratis Ebook 7-3-19 en een aanbieding op www.bajesverhalen.nl/shop.

Als u

“Bajesverhalen Veenhuizen” en/of “De Geheimen van BajesDorp” Veenhuizen 1818-2018 bestelt via https://www.bajesverhalen.nl/shop, worden ze gratis verzonden en gesigneerd.

Veenhuizen heeft een rijke geschiedenis. De bewakers hadden geheimhoudingsplicht tot hun pensioen. Zo bleven hun Bajesverhalen geheim totdat “Bajesverhalen Veenhuizen” uitkwam. Een greep uit de recensies:

“Geweldige verhalen” (Piet Mentrop, Den Haag)

“Topboek” (H. Kuhlemeier- K., Andijk),

“Lekker om te lezen” (L. Meijer, Papendrecht), 

“Prachtig” (Trudy van Elteren, Assen)

“Beide boeken geweldig” (J. Huizinga, Groningen)

“Lees die kostelijke geschiedenis” (Dagblad van het Noorden)

Kijk af en toe op www.bajesverhalen.nl!

Daarop plaats ik een aantal keren per jaar een nieuw gratis Bajesverhaal uit het Veenhuizen van toen. Deze verhalen zijn de opstap naar mijn nieuwe boek, dat ik hoop uit te geven in 2020!

Veel leesplezier en een vriendelijke groet

 

Clemens van den Brink, auteur

PS: Degenen die liever de boeken bestellen via de uitgever kunnen terecht op: www.boekenbestellen.nl

https://www.boekenbestellen.nl/boek/bajesverhalen-veenhuizen

https://www.boekenbestellen.nl/boek/de-geheimen-van-bajesdorp-veenhuizen-18182018

De directe links voor de winkelwagen zijn:

www.boekenbestellen.nl/shop/winkelwagen/add/1/24939/1

www.boekenbestellen.nl/shop/winkelwagen/add/1/32079/1