Posted on

Uitbraakpoging Rode Pannen met Tandenborstel (2)

Rowe sliep ’s nachts weinig, maar niemand van het personeel wist waar hij dan wel mee bezig was.
Op het oog was er in zijn cel niets verdachts te zien en toch….
Een oplettende bewaker, Gerrit V. had in de gaten dat Rowe geregeld een rol toiletpapier meenam in zijn cel. V. dacht na en vroeg zich af: “Wat moet hij met zoveel toiletpapier? Als hij nou last heeft van diarree dan is het OK. Maar hij klaagt daar niet over en er is geen papier te zien in zijn cel. En dan nog, hij kan er niks mee. Zou hij het verzamelen om er later brand mee te stichten? Dan moet hij eerst nog proberen om aan lucifers te komen en die krijgt hij niet zo maar.”
Al mijmerend vond Gerrit de verzamelwoede van Rowe vrij onschuldig en toch leek het hem verdacht.
Hij wilde er het zijne van weten en zwaar tegen de zin van Rowe inspecteerde hij zijn cel. Hij vond alleen een versleten tandenborstel met achter het toilet drie rollen toiletpapier. Toen hij de tralies van de cel nader onderzocht, ontdekte Gerrit, wat er aan de hand was…..
Rowe had nachten lang het cement onder de tralies uitgegraven met het uiteinde van zijn tandenborstel. Zo kon hij een voor een de stenen uit de verankering halen. Toch had niemand van de bewaking ooit een steen of cementgruis gevonden. Het was een raadsel, waar hij dat puin gelaten had.
Achteraf bleek dat hij het losgekomen materiaal via de luchtkooi naar buiten bracht. De gaten die ontstonden doordat de voegen tussen de stenen weg waren, vulde hij met toiletpapier zo op, dat het leek alsof er niets aan de hand was. Met het blote oog zag je niet dat er een tralie los in het cement stond.
Rowe was in alle staten, toen zijn geheim op de valreep ontdekt was. De dag erop zou hij mogelijk vrij man zijn, als zijn plan gelukt was. Hij vloekte en ging tekeer als een beest, maar de bewaking hield hem in toom. Met drie man haalden ze hem zijn cel uit. Hij mocht nog jaren in zijn eentje uitrazen in een andere cel. Maar zonder tandenborstel!
Het was een geluk, dat Rowe niet de kans kreeg om te vluchten, anders had heel Nederland en mogelijk ook Duitsland een grote zoekactie op touw moeten zetten om deze beruchte crimineel weer achter de tralies te krijgen.
De bewaking had weer een les geleerd: als ze met een tandenborstel en papier konden uitbreken, dan was alles wat ze in hun cel meenamen verdacht, dus verboden!

Posted on

Uitbraakpoging Rode Pannen met Tandenborstel (1)

Het was eind jaren ’60 van de vorige eeuw. Veenhuizen had nogal wat soorten gevangenen onder dak zoals souteneurs, drugshandelaars, moordenaars, verkrachters, fraudeurs, etc. Het was soms niet gemakkelijk om al die mannen in toom te houden. Ze vereisten eigenlijk allemaal een aparte behandeling, maar dat was ondoenlijk voor de bewaking. Door die grote diversiteit aan nationaliteiten en categorieën misdadigers waren de onderlinge verhoudingen vaak verstoord en braken er nogal eens gevechten uit onder de gevangenen. De bewakers moesten dan vaak hard optreden om de vechtersbazen uit elkaar te halen. Als er iemand echt agressief, onhandelbaar of gevaarlijk was voor zijn lotgenoten of voor de bewaking, dan ging hij naar het cellencomplex ‘De Rode Pannen’ waar hij noodgedwongen zijn straf in een cel en soms zelfs gedeeltelijk in een dwangbuis moest uitzitten.

Er was een zeer strenge controle op voorwerpen, die in de Rode Pannen gebruikt mochten worden. Behoudens een aantal toiletartikelen was dit zo goed als niets, want de bewaking wist, dat gedetineerden zo ongeveer alles konden gebruiken om een wapen of uitbraak-werktuig te maken.


Zo zat in ‘de Rode Pannen’ in een van de cellen een zware, onverbeterlijke en gevaarlijke crimineel, Rowe genaamd, zijn straf uit. Het was een licht geraakte Duitser die altijd door drie man benaderd moest worden als het eten werd rondgebracht. Dat deze man agressief was, wist iedereen maar dat hij ook vluchtgevaarlijk was, had niemand in de gaten.
s’Avonds was hij altijd opmerkelijk rustig, maar overdag hing hij de beest uit. Hij schold iedere bewaker voor rotte vis uit en dreigde iedereen te vermoorden, die te dicht in zijn buurt kwam. De bewakers kwamen dan ook niet graag voor inspectie bij hem binnen in zijn cel. Maar zo lang hij achter de tralies bleef, ging er alleen maar dreiging van hem uit.
Niemand bemoeide zich verder met hem en het leek alsof Rowe veilig opgeborgen was achter slot en grendel. Maar, dat had je gedacht! Ofschoon hij aan bezittingen in zijn cel niet meer had dan zijn kleding en wat toiletspullen, wist hij zijn bewakers om de tuin te leiden….

Deel 2 volgt.

Posted on

Gratis Ebook, Verzending en BajesDorpBallade

Lang bleven de Bajesverhalen van Veenhuizen onder de pet van de bewakers. Tot nu! Spanning, humor, historie vind je in “Bajesverhalen Veenhuizen” en “De Geheimen van BajesDorp” (Veenhuizen 1818-2018). Kijk voor Gratis Ebook, gratis verzending en BajesDorpBallade hier op www.bajesverhalen.nl. Recensie: Dagblad vh Noorden: “Lees deze kostelijke geschiedenis”